‘கரப்பான் பூச்சிகளின்’ எழுச்சியும், கட்டமைக்கப்படும் புனைவுகளும்!

-பவா சமத்துவன்

சுதந்திர இந்தியாவின் 75 ஆண்டு வரலாற்றில், அரசியல் மேடைகளும், கிளர்ச்சிகளும் புதியனவல்ல. ஆனால், அதிகார பீடத்தின் ஒற்றைச் சொல்லிலிருந்து உதித்து, இலட்சக் கணக்கான இளைஞர்களின் பேரெழுச்சியாக மாறி, ஒன்றிய கல்வி அமைச்சரின் ராஜினாமாவை சாதித்த ‘கரப்பான் பூச்சி ஜனதா கட்சி’ யின் போராட்டம், இந்திய அரசியலின் பாரம்பரிய விதிகளை முற்றிலும் தலைகீழாக மாற்றியது.

‘அறம்’ இணைய இதழின் ஆழமான அரசியல் ஆய்விற்காக, இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நகர்வை நாம் பல கோணங்களில் பகுப்பாய்வு செய்யலாம்.

# நூற்றாண்டு அரசியல் கட்சிகள் தோற்ற இடத்தில் “கரப்பான் பூச்சிகள்” சாதித்தது எப்படி?

இந்தியாவில் ஆயிரக்கணக்கான பதிவு செய்யப்பட்ட அரசியல் கட்சிகள் இருக்கின்றன; அவற்றிடம் பண பலம், தொண்டர் படை, வாக்கு வங்கி மற்றும் ஊடக நெட்வொர்க் என அனைத்தும் இருக்கின்றன. ஆனால், அவை சாதிக்க முடியாத மக்கள் திரள் அழுத்தத்தை, நேற்று உருவான ஒரு நையாண்டி இயக்கம் (Satirical Movement) மிகச் குறுகிய காலத்தில் சாதித்துக் காட்டியது.

இதற்கான முதன்மை சமூக–அரசியல் காரணங்கள்:

அடையாள அரசியலுக்கு அப்பாற்பட்ட பொதுப் பிரச்சனை: பாரம்பரியக் கட்சிகள் தங்களின் அரசியல் இலாபத்திற்காகச் சாதி, மதம், பிராந்தியம் மற்றும் வாக்கு வங்கியைக் கணக்கிட்டே போராட்டங்களை வடிவமைக்கின்றன.

ஆனால் CJP முன்வைத்த ‘நீட் தேர்வு முறைகேடு, வினாத்தாள் கசிவு மற்றும் வேலையில்லாத் திண்டாட்டம்’ என்பவை இந்தியாவின் அனைத்துக் குடும்பங்களையும், குறிப்பாக நடுத்தர மற்றும் ஏழைக் குடும்பங்களின் எதிர்காலத்தைப் பாதிக்கும் வாழ்வாதாரப் பிரச்சனை ஆகும்.

‘அதிகாரத்தின் ஏளனத்தை’ ஆயுதமாக்குதல்: வேலையற்ற இளைஞர்களைக் “கரப்பான் பூச்சிகள்” மற்றும் “ஒட்டுண்ணிகள்” என்று அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் ஏளனம் செய்தபோது, அந்த அவமானத்தையே தங்களின் அடையாளமாகவும், எதிர்ப்பின் கேடயமாகவும் மாற்றி அமைத்தார்கள்.

அணுஆயுதத் தாக்குதலையும் தாங்கி வாழக்கூடிய “கரப்பான் பூச்சி” என்ற உயிரினத்தின் வீரியத்தை தங்களின் மீளுருவாக்கச் குறியீடாக (Symbol of Resilience) மாற்றியதே அவர்களின் முதல் வெற்றி.

அரசியல் சார்மின்மை: எந்தவொரு பெரிய எதிர்க்கட்சியும் போராட்டம் நடத்தும் போது, அதை “அரசியல் உள்நோக்கம் கொண்டது” என்று ஆளும் அரசு எளிதில் முத்திரைய குத்திவிடும். ஆனால், மாணவர்கள் மற்றும் இளைஞர்களை மட்டுமே முன்னிறுத்திய இந்த இயக்கத்தின் மீது ‘கட்சி அரசியல்’ சாயத்தை பூச முடியாமல் அதிகார வர்க்கம் திணறியது.

உருவான விதம் மற்றும் போராட்ட முறை: (டிஜிட்டல் தளத்திலிருந்து ஜாந்தர் மந்தர் வரை)

கரப்பான் பூச்சி ஜனதா கட்சியின் வெற்றி என்பது தற்செயலானது அல்ல; அது தங்கள் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தி ஒன்றிணைய விரும்பும் நவீன தலைமுறையின் தொழில்நுட்ப மற்றும் தகவல் தொடர்புக் கலையின் உச்சபட்ச சாத்தியங்களை பயன்படுத்தியதன் விளைவு.

உருவாக்கம்: உச்ச நீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி சூர்யகாந்த அவர்கள் வேலையற்ற இளைஞர்களை கரப்பான்பூச்சிகளுக்கு ஒப்பிட்டு பேசிய சர்ச்சைக்குரியக் கருத்திற்கு எதிர்வினையாற்ற உருவானதே இந்த இயக்கம். அமெரிக்காவில் படிக்கும் இந்திய இளைஞரான அபிஜித் தீப்கே என்பவரால் நையாண்டியாகத் தொடங்கப்பட்ட இந்த இயக்கம், அடுத்த சில வாரங்களில் பல கோடி இளைஞர்களின் “டிஜிட்டல் குரலாக” மாறியது.

போராட்ட முறை (Gen-Z Strategy):

நையாண்டியும், மீம்களும் (Memes & Satire): வன்முறை அல்லது மேடைப் பேச்சுகளைக் காட்டிலும், அதிகார வர்க்கத்தை எள்ளி நகையாடும் “மீம்கள்”, பாடல்கள், மற்றும் கூர்மையான நகைச்சுவை மூலம் அரசினைக் கேள்வி கேட்டனர்.

ஹைபிரிட் போராட்டம் (Hybrid Movement): இன்ஸ்டாகிராம் மற்றும் ‘எக்ஸ்’ (X) தளங்களில் தொடங்கிய டிஜிட்டல் பிரச்சாரத்தை, டெல்லி ஜாந்தர் மந்தரில் 20 நாட்கள் தொடர் உண்ணாவிரதமாகவும், நாடாளுமன்றத்தை நோக்கிய பேரணியாகவும் (Sansad Chalo March) மாற்றியதில் தான் அவர்களின் வியூகம் அமைந்திருந்தது.

ஜனநாயகப் பாதுகாப்பு: வழக்கறிஞர்களின் சட்ட உதவி, துண்டுப் பிரசுரங்கள், சமரசமற்ற களம் என ஒவ்வொரு கட்டத்தையும் நிதானமாகவும், சட்டம் சார்ந்த விழிப்புணர்வுடனும் கையாண்டனர். ஆனால், துரதிர்ஷ்டமாக ஆட்சியாளர்கள் இதை மூர்க்கமாக ஒடுக்க காவல்துறை வன்முறையை பிரயோகித்தனர்.

# இலங்கை, நேபாளம், வங்கதேசம் போல் இந்தியாவில் ஒரு ‘ஜென்–சி’ (Gen-Z) புரட்சிக்கான வித்தா?

அண்டை நாடுகளான இலங்கையில் ‘அரகலய’ (Aragalaya) போராட்டம் ஆட்சியாளர்களை விரட்டியடித்தது; வங்க தேசத்தில் மாணவர்கள் நடத்திய வீதிப் போராட்டம் நீண்டகால ஊழல் ஆட்சியை வீழ்த்தியது. அதே போன்ற ஒரு சூழல் இந்தியாவில் சாத்தியமா? என்ற கேள்வி இயல்பாக எழுகிறது.

75 ஆண்டுகால இந்திய ஜனநாயகத்தில் சாதி, மத உணர்ச்சிகள் மக்களின் உண்மையான பொருளாதார மற்றும் சமூகப் பிரச்சனைகளை மறைக்கும் முகமூடியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளன.

ஆனால், இன்றைய ஜென்-சி (Gen-Z) தலைமுறைக்கு இந்தக் பழைய அரசியல் கணிப்புகள் மீதான சலிப்பும் வெறுப்பும் உச்சத்தை எட்டியுள்ளன.

சுயசார்பு மற்றும் கேள்வி கேட்கும் துணிவு: தங்களின் கல்வி, வேலைவாய்ப்பு மற்றும் எதிர்காலம் கேள்விக்குறியாகும் போது, அவர்கள் எந்தவொரு மத அல்லது சாதிய அடையாளத்தையும் பொருட்படுத்துவதில்லை என்பதை CJP போராட்டம் நிரூபித்துள்ளது.

அதிகாரத்தின் மீதான அச்சமின்மை: காவல்துறையின் லத்தி அடியையும், கண்ணீர்ப் புகைக் குண்டுகளையும் ஸ்மார்ட்போன்களில் பதிவு செய்து, அதை சர்வதேசக் கவனத்திற்கு உடனடியாகக் கொண்டு செல்லும் நுட்பம் இன்றைய இளைஞர்களிடம் இருக்கிறது.

அரசியல் விழிப்புணர்வு: CJP அமைப்பின் இந்தப் போராட்டம், ஒன்றிய கல்வி அமைச்சரின் ராஜினாமாவைச் சாதித்துக் காட்டியதன் மூலம், “நாங்கள் நினைத்தால் அதிகாரத்தைப் பணிய வைக்க முடியும்” என்ற நம்பிக்கையை இந்திய இளைஞர்களிடையே விதைத்துள்ளது.

இந்தியாவின் பரப்பளவும், பன்முகத்தன்மையும் அண்டை நாடுகளைக் காட்டிலும் பெரியது என்பதால், இங்கு ஒரே நாளில் ஆட்சி மாற்றம் என்பதாக இது வெடிக்காமல் போகலாம். ஆனால், இலஞ்சம், ஊழல், வேலைவாய்ப்பின்மை மற்றும் தேர்வு முறைகேடுகளால் அடக்கப்பட்ட இளைஞர்களின் கொந்தளிப்பு, இந்திய அரசியலில் பாரம்பரியக் கட்சிகளின் ஆதிக்கத்திற்கு முடிவுரை எழுதி, ஒரு புதிய ‘டிஜிட்டல் ஜனநாயகப் புரட்சிக்கு’ நிச்சயம் வித்திட்டுள்ளது.

இந்தியாவின் அதிகார அமைப்பு முறை (The Establishment) தன் மீதான விமர்சனங்களை எதிர்கொள்ள முடியாமல் திணறும் போது, பயன்படுத்தும் பழைய, ஆபத்தான உத்தி தான். ‘அன்னிய சதி’ தியரி!

உச்ச நீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி சூர்யகாந்த்தின் ”மாணவர்கள் தாக்கப்பட்ட காணொளிகளைப் பார்க்க மாட்டேன், அது நேர விரயம்” என்ற பேச்சு, இந்திய நீதித்துறையின் மீதிருந்த சாமானிய மக்களின் நம்பிக்கையை உலுக்கி, கடுமையான விமர்சனங்களை பெற்றது. இதன் விளைவாக நீதிபதி தன் நிலைபாட்டை மாற்றிக் கொண்டதோடதன்றி, மாணவர்களுக்கு போராடும் உரிமையை அரசியல் சட்டம் தந்துள்ளது. அதை ஆட்சியாளர்கள் மறுக்க முடியாது என்றார்.

‘அன்னிய சதி’ என்ற புனைவுக்கு இந்தியாவின் முதன்மை ஊடகங்கள் (Godi Media / Corporate-owned Media) பலவும் ஒத்து ஊதின! அரசிற்கு எதிரான மக்களின் உண்மையான கோபத்தை,  ‘வெளிநாட்டுச் சதி’ கோணத்தில் இழிவுபடுத்தின.

பல ஆண்டுகளாக வேலை வாய்ப்பின்மை, இலஞ்சம், தேர்வு முறைகேடுகள் ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்பட்ட இளைஞர்கள் தங்களின் எதிர் காலத்திற்காகத் தெருவில் இறங்கிப் போராடும் போது, அதை “வெளிநாட்டு நிதி பெற்று நடக்கும் போராட்டம்” என்று முத்திரை குத்தியது, அந்த இளைஞர்களின் தியாகத்தையும் உழைப்பையும் இழிவுபடுத்திய போக்காகும். மக்களே நிதி தந்தனர். இந்து, சீக்கியர், இஸ்லாம் எனப் பலதரப்பட்ட மக்கள் போராடும் இடத்திற்கு நேரடியாக வந்தும், விநியோக செயலிகள் வாயிலாகவும் இளைஞர்களுக்கு உணவு, தண்ணீர் விநியோகம் செய்ததானது நெஞ்சை நெகிழ வைப்பதாக இருந்தது.

ஊடகங்களின் கடமை, “ஏன் கல்வி அமைச்சர் ராஜினாமா செய்யும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார்?”, “ஏன் வினாத்தாள்கள் கசிகின்றன?” என்று அரசிடம் கேள்வி கேட்பது தான். ஆனால், அதை விட்டுவிட்டு, “இதன் பின்னணியில் அமெரிக்க கோர்ப்பரேட்டான ஜோர்ஜ் சோரோஸ் இருக்கிறாரா?”, “அமெரிக்க நிதியா?” என்று விவாதம் நடத்தி ஆட்சியாளர்களின் மீதான தங்களின் விசுவாசத்தை நிலை நாட்டின!

உயர் வர்க்க சாதி ஆதிக்கத்தின் ‘திசைதிருப்பல் அரசியல்

இந்திய அரசியலை பல தசாப்தங்களாகத் தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கும் உயர் வர்க்க ஆதிக்கம், சாமானிய மற்றும் எளிய பின்னணியைக் கொண்ட இளைஞர்களின் தன்னெழுச்சியை எப்போதும் அச்சத்துடனேயே பார்க்கிறது.

‘கரப்பான் பூச்சி ஜனதா கட்சி’ போன்ற அமைப்புகள் சாதி, மத எல்லைகளைக் கடந்து நடுத்தர மற்றும் எளிய வர்க்கத்தின் இளைஞர்களை ஒன்று திரட்டியது. இது  சாதி, மதங்களைக் காட்டி மக்களைப் பிரித்தாளும் அரசியலுக்குப் பெரிய அச்சுறுத்தலானது.

இளைஞர்களின் நியாயமான கோரிக்கைகளுக்குப் பதிலளிக்க முடியாத போது, “இந்தியாவின் வளர்ச்சியைப் பிடிக்காத சக்திகள் போராட்டம் செய்கிறார்கள்”, “தேச விரோதிகள்” என்று தேசிய உணர்ச்சியைத் தூண்டி, சத்தியத்திற்கான போராட்டத்தை  மக்கள் மத்தியில் சந்தேகத்திற்குரியதாக மாற்றுவது இந்த உயர் வர்க்கத்தின் வழக்கமான உத்தி.

ஆட்சியாளர்களும், நீதித்துறையும், ஊடகங்களும் தங்களின் பிழைகளை உணர்ந்து திருந்தாத வரை, ‘கரப்பான் பூச்சிகள்’ என்ற நையாண்டிச் சொல், அதிகாரத்திற்கு எதிராக ஓங்கி ஒலிக்கும் கலகக்குரலாகத் தொடர்ந்து எதிரொலித்துக் கொண்டுதான் இருக்கும்.

அதிகாரம் தன் குடிமக்களை ஏளனமாகப் பார்க்கும் போது, அந்த ஏளனத்திலிருந்தே அநீதிக்கு எதிரான பெரிய கலகக் குரல் வெடிக்கும் என்பதையே இந்த ‘கரப்பான் பூச்சி’ இயக்கம் வரலாற்றுச் சுவடாகப் பதிந்துள்ளது.

-‘அறம்’ இணையத்தளம்